Duitsland heeft het synodale proces voltooid en daarmee zetten ze de deur open voor een nieuwe breuk met de Kerk, net zoals Maarten Luther deed in de 16e eeuw.
De ergste vrees werd bevestigd toen de volgende zaken werden goedgekeurd, waarbij veel van de bisschoppen zich onthield van stemmen:
- De zegening van homoseksuele en gescheiden paren.
- Vrouwelijk diakenaat en de wijding van homoseksuelen en transgenders.
- De mogelijkheid voor leken om te preken tijdens de Mis, te dopen en te trouwen.
- Een verzoek aan Rome om het priestercelibaat af te schaffen.
Bijna 80% van de Duitse bisschoppen steunde deze maatregelen, hoewel de meest controversiële voorstellen met betrekking tot de leer van de Kerk werden geschrapt uit de uiteindelijke teksten:
- De oprichting van synodale raden,
- De wijding van vrouwen en
- De mogelijkheid voor leken om biecht te horen.
Slechts drie bisschoppen stemden tegen alle teksten: Voderholzer (Regensburg), Schwaderlapp (hulpbisschop van Keulen) en Wörner (hulpbisschop van Augsburg).
In Duitsland – en op veel plaatsen in de Kerk – wordt vooruitgang gezien als het toedienen van sacramenten en het beheren van kerkelijke zaken door leken. Dit betekent duidelijk een verklaring van leken tot geestelijken.
Er wordt al gesproken over een schisma en dat is zorgwekkend. Het is echter goed om te weten dat de huidige situatie in Duitsland niet zozeer een schisma is, maar een ketterij. Het schisma is “het weigeren van de onderwerping aan de opperste pontifex of de gemeenschap met de leden van de Kerk die aan hem zijn onderworpen” (Codex van het kerkelijk recht, 751). Met andere woorden, schisma heeft niet zozeer te maken met de ketterijen die iemand kan uitspreken, maar met de wil om zich van de Kerk af te scheiden.
De Duitse bisschoppen zijn hierin zeer sluw, omdat ze altijd benadrukken dat ze katholiek willen blijven en de aanwijzingen van Rome gehoorzamen. Ze beweren zelfs zeer synodaal te zijn, zoals de paus wil. Niets zou de Duitse bisschoppen echter meer schade berokkenen dan zichzelf als schismatiek te verklaren, omdat ze dan hun macht en geld zouden verliezen.
In de komende maanden zullen we zien hoe het Vaticaan reageert. Tot nu toe is er sprake geweest van een dialooggeest en een grote tolerantie ten opzichte van Duitse fouten.
Voorlopig hebben de verantwoordelijken voor het synodale proces beloofd dat dit slechts het begin is en dat ze met deze onderwerpen door zullen gaan.
Door:
Juan Diego Escartín
