Dan is dit het moment om te bidden voor je roeping
Veel mensen bidden jarenlang om duidelijkheid.
Heer, wat wilt U van mij?
Waar roept U mij toe?
Laat mij zien wat mijn weg is.
We zoeken licht. We lezen. We spreken met een geestelijk begeleider. We overwegen. We twijfelen. We hopen.
En dan komt dat moment. Dat stille of intense besef.
Dit is mijn weg. Dit is mijn roeping.
We zeggen ja.
Maar wat daarna?
Alles begint met gebed, maar het eindigt daar niet
Voor de onderscheiding knielen we. We vragen om licht. We herhalen gebeden. We zoeken bevestiging.
Maar nadat we ja hebben gezegd, kan er iets veranderen.
Het enthousiasme van het begin vervaagt soms. De intense vreugde maakt plaats voor dagelijkse trouw. Wat eerst nieuw en overweldigend was, wordt gewoon.
En dan kunnen vragen opkomen:
Was dit wel de juiste keuze?
Waarom voelt het niet meer zo sterk als in het begin?
Zou roeping niet altijd vreugdevol en opwindend moeten zijn?
Nee.
Wat begint met enthousiasme, groeit naar liefde.
Wat begint met emotie, wordt trouw.
Zoals in een huwelijk de verliefdheid overgaat in een diepere liefde, zo wordt ook onze relatie met God rijper.
De tijd van de trouw
Roeping is geen voortdurend hoogtepunt. Het is een verbond.
Een priester die dagelijks het altaar kust.
Een echtgenoot die elke dag opnieuw zijn liefde bevestigt.
Een religieuze die trouw blijft in het verborgene.
Roeping vraagt hernieuwde instemming. Steeds opnieuw.
Daarom moeten we niet alleen bidden om onze roeping te ontdekken. We moeten ook bidden om haar trouw te blijven.
Elke dag opnieuw.
Bidden voor je roeping
Misschien heb je al gezegd: ja, Heer.
Maar heb je daarna nog gebeden voor dat ja?
Heb je God bedankt voor de roeping die Hij je gaf?
Heb je gevraagd om volharding?
Heb je je hart opnieuw toevertrouwd?
Roeping is een geschenk. En elk geschenk vraagt zorg.
De liefde die ons deed antwoorden, moet gevoed worden.
Zoals een relatie sterft zonder communicatie, zo kan ook onze roeping verzwakken wanneer wij haar niet in het gebed dragen.
Zeg daarom opnieuw:
Heer, dank U voor mijn roeping.
Geef mij trouw.
Geef mij vreugde, ook wanneer de gevoelens zwakker zijn.
Leer mij liefhebben zonder voorwaarden.
Liefde zonder gevoelens?
Gevoelens zijn waardevol, maar niet beslissend.
Er zullen dagen zijn zonder sterke emoties. Dagen van droogte. Dagen van routine.
Maar ware liefde wordt juist zichtbaar in trouw zonder spektakel.
We beminnen God niet om wat Hij ons laat voelen, maar om wie Hij is.
Zoals de Schrift ons herinnert: wie de Heer wil dienen, moet zijn ziel voorbereiden op beproeving.
Maar Zijn juk is zacht en Zijn last licht.
Een gebed om je “ja” te vernieuwen
Misschien kun je dit gebed toevoegen aan je dagelijkse devoties. Niet alleen wanneer je twijfelt, maar juist wanneer alles rustig lijkt.
Heer,
ik heb ja gezegd.
Dank U voor Uw roeping.
Vergeef mij mijn traagheid en mijn halfslachtigheid.
Geef mij moed om trouw te blijven.
Laat mij Uw plan omarmen, ook wanneer het mij zuivert.
Ik vertrouw mij opnieuw aan U toe.
Vragen voor reflectie
Je kunt jezelf afvragen:
Weet ik dat mijn roeping het beste is wat God mij kon geven?
Dank ik Hem ervoor?
Bid ik regelmatig om trouw?
Draag ik mijn roeping met vreugde, of sleep ik haar soms achter mij aan?
Durf ik opnieuw te dromen met God?
Misschien is het goed om deze vragen te overwegen tijdens een moment van stilte, een retraite of in gesprek met je geestelijk begeleider.
En bid samen:
Heilige Jozef, patroon van de roepingen, ik leg mijn roeping in uw handen. Help mij haar te bewaren in trouw en vrede.
Door:
Juan Diego Escartín
