fbpx

Duitsland heeft het synodale proces voltooid en daarmee zetten ze de deur open voor een nieuwe breuk met de Kerk, net zoals Maarten Luther deed in de 16e eeuw.

De ergste vrees werd bevestigd toen de volgende zaken werden goedgekeurd, waarbij veel van de bisschoppen zich onthield van stemmen:

  • De zegening van homoseksuele en gescheiden paren.
  • Vrouwelijk diakenaat en de wijding van homoseksuelen en transgenders.
  • De mogelijkheid voor leken om te preken tijdens de Mis, te dopen en te trouwen.
  • Een verzoek aan Rome om het priestercelibaat af te schaffen.

Bijna 80% van de Duitse bisschoppen steunde deze maatregelen, hoewel de meest controversiële voorstellen met betrekking tot de leer van de Kerk werden geschrapt uit de uiteindelijke teksten:

  • De oprichting van synodale raden,
  • De wijding van vrouwen en
  • De mogelijkheid voor leken om biecht te horen.

Slechts drie bisschoppen stemden tegen alle teksten: Voderholzer (Regensburg), Schwaderlapp (hulpbisschop van Keulen) en Wörner (hulpbisschop van Augsburg).

In Duitsland – en op veel plaatsen in de Kerk – wordt vooruitgang gezien als het toedienen van sacramenten en het beheren van kerkelijke zaken door leken. Dit betekent duidelijk een verklaring van leken tot geestelijken.

Er wordt al gesproken over een schisma en dat is zorgwekkend. Het is echter goed om te weten dat de huidige situatie in Duitsland niet zozeer een schisma is, maar een ketterij. Het schisma is “het weigeren van de onderwerping aan de opperste pontifex of de gemeenschap met de leden van de Kerk die aan hem zijn onderworpen” (Codex van het kerkelijk recht, 751). Met andere woorden, schisma heeft niet zozeer te maken met de ketterijen die iemand kan uitspreken, maar met de wil om zich van de Kerk af te scheiden.

De Duitse bisschoppen zijn hierin zeer sluw, omdat ze altijd benadrukken dat ze katholiek willen blijven en de aanwijzingen van Rome gehoorzamen. Ze beweren zelfs zeer synodaal te zijn, zoals de paus wil. Niets zou de Duitse bisschoppen echter meer schade berokkenen dan zichzelf als schismatiek te verklaren, omdat ze dan hun macht en geld zouden verliezen.

In de komende maanden zullen we zien hoe het Vaticaan reageert. Tot nu toe is er sprake geweest van een dialooggeest en een grote tolerantie ten opzichte van Duitse fouten.

Voorlopig hebben de verantwoordelijken voor het synodale proces beloofd dat dit slechts het begin is en dat ze met deze onderwerpen door zullen gaan.

 

Door:

Juan Diego Escartín

Ook interessant

Tien verrassende dingen die gebeuren als je vaker naar aanbidding gaat

De eucharistie wordt in de catechismus beschreven als de ‘bron en hoogtepunt’ van ons geloof. Het kan moeilijk zijn om de tijd te vinden om naar Aanbidding te gaan. Maar als het lukt, jezelf committeren, met een open hart, aan regelmatige aanbidding, kan verrassende...

Aswoensdag en Vastentijd

De Katholieke Kerk viert Aswoensdag. Maar… waarom?

Brief van Jozef van Arimatea

Toen het avond was geworden kwam een rijk man, een zekere Jozef van Arimatea. die zich ook als leerling bij Jezus had aangesloten. Hij was naar Pilatus gegaan en had om het lichaam van Jezus gevraagd. Daarop had Pilatus bevolen het te geven. Jozef nam het lichaam,...

Krachtige preek van kardinaal Burke

Kardinaal Raymond Burke heeft de wereld gewaarschuwd voor het gevaar van “bepaalde krachten” die COVID-19 als dekking gebruiken om “angst” te zaaien, de vrijheid en het gezin aan te vallen, en zo de “Great Reset” te bevorderen.

Carlo Acutis: Een Inspirerend Voorbeeld van Heiligheid

Carlo Acutis, een naam die binnenkort in de katholieke wereld zal resoneren als de eerste heilige van het millennialtijdperk.

Waarom mogen niet-katholieken of niet-praktiserende katholieken de Heilige Communie niet ontvangen

Veel mensen vragen zich af hoe het komt dat wij (katholieke christenen), als het gaat om de Heilige Communie, deze niet kunnen aanbieden aan degenen die niet-katholiek en degenen die niet-praktiserend katholiek zijn. Als we bijvoorbeeld ooit onze protestantse vrienden...

Delen is evangeliseren!