Het is een beetje raar, toch? De kruisiging is een van de meest brute manieren van marteling, bedoeld om de veroordeelde te vernederen en zijn pijn tot onverdraaglijke limieten te verlengen. Het was gereserveerd voor de ergste misdadigers en vijanden en stond symbool voor de meest gruwelijke wreedheid.

Maar voor ons christenen is het kruis iets eervols. Raar… Nou, voor de Romeinen gebruikten veel andere volkeren het al als martelwerktuig. Het lijkt een beetje ironisch dat God juist dit symbool heeft gekozen als herinnering aan onze verlossing.

God respecteert de menselijke vrijheid, zelfs als die vrijheid wordt gebruikt om schade aan te richten. God betreurt het niet dat Hij de mensen vrijheid heeft gegeven, zelfs niet toen die vrijheid leidde tot de dood van Jezus aan het kruis. Het kruis, met Jezus erop gekruisigd, staat voor alles wat wij als mensen verkeerd hebben gedaan, het verkeerd gebruik van onze vrijheid, de haat en de verwoesting die we in de wereld hebben veroorzaakt.

Waarom is het kruis nu juist een symbool van trots voor ons christenen?

Omdat Jezus dit martelwerktuig in iets echt moois heeft veranderd. Hij vulde het met liefde en overwon de haat door Zijn liefde tot de basis van het kwaad te brengen. Toen Hij aan het kruis stierf, nam hij al het kwaad, alle geweld en alle zonde op Zich om dat te overwinnen. Van buitenaf lijkt het kruis nog steeds twee balken, een verticaal en een horizontaal. Maar na Jezus is het betekenis compleet veranderd. Voorheen was het leeg en betekende het dood. Nu is het vol liefde en leidt het tot leven. Vroeger was het een symbool van haat en wanhoop. Nu is het een symbool van totale overgave en hoop. Het verbindt ons met God en omhelst ons als broers. Zoals St. Paulus zei, het kruis is een aanstoot en een dwaasheid (1 Kor. 1, 23-24). Alleen degenen die Jezus hebben, begrijpen het. En degenen die Jezus hebben en liefhebben, zien in het kruis een symbool van trots.

Er is geen groter eer en waardigheid dan weten dat Jezus mij zo veel liefheeft dat hij bereid is zijn leven voor mij te geven. Dat is ware liefde!

Door:

Juan Diego Escartín

Ook interessant

Duitsland en de Kerk: (opnieuw) dreiging van ketterij en schisma

De Duitse bisschoppen hebben hun “synodale weg” afgerond, wat leidde tot goedkeuring van controversiële hervormingen zoals de zegening van homoseksuele en gescheiden stellen, vrouwelijk diaconaat en de mogelijkheid voor leken om te preken en sacramenten toe te dienen. Er is bezorgdheid over een mogelijk schisma.

Vertrouwen op God voelt als vliegen

Vertrouwen op God is prachtig, maar kan ook voelen als lopen in de lucht zonder vaste grond. In deze blog ontdek je waarom geloof soms duizelingwekkend is, wat we van Jozef kunnen leren en hoe echte zekerheid niet in controle ligt, maar in overgave.

De Goddelijke Barmhartigheid en Heilige Faustina Kowalska

De devotie tot de Goddelijke Barmhartigheid, geopenbaard aan de heilige Faustina Kowalska, herinnert ons eraan dat Gods barmhartigheid groter is dan elke zonde. In dit artikel ontdek je de oorsprong, betekenis en blijvende actualiteit van deze devotie voor het katholiek geloof en het dagelijks leven.

Tien verrassende dingen die gebeuren als je vaker naar aanbidding gaat

De eucharistie wordt in de catechismus beschreven als de ‘bron en hoogtepunt’ van ons geloof. Het kan moeilijk zijn om de tijd te vinden om naar Aanbidding te gaan. Maar als het lukt, jezelf committeren, met een open hart, aan regelmatige aanbidding, kan verrassende...

De priester is een geschenk van God aan de wereld

In het katholieke geloof speelt de priester een bijzondere rol. Hij is een dienaar van God en een leider binnen de gemeenschap van gelovigen. De bijbel, specifiek de bijbel in gewone taal, biedt ons inzicht in de betekenis en het belang van de priester in het...

De Familie in het atelier van Jozef (Anoniem)

Het schilderij toont een contrast tussen de nederigheid en de grootheid, tussen de menselijkheid en de goddelijkheid, tussen de aarde en de hemel.

Delen is evangeliseren!